PRZYPOMINAJĄCE SZTUKI DZISIEJSZYCH ILUZJONISTÓW

Owe „sekrety” to efekty inscenizacyjne przypominające swym charakterem sztuki dzisiejszych iluzjonistów, których tajemnicę posiadali właśnie reżyserzy. Za nie przede wszystkim byli opłacani, zresztą niewysoko. Teatr średniowieczny jest więc dość typowym przykładem teatru reżysera, mającego szeroki zakres uprawnień i odpowiedzialności. Nieco podobny, a może jeszcze szerszy zakres obowiązków obarczał już w początkach naszej ery reżysera w teatrze sanskryckim. Był on zarazem dyrektorem trupy, i pierwszym aktorem, wygłaszał – podobnie jak meneur du jeu – prolog, zapowiadał przerwy, był nauczycielem aktorów i architek­tem teatralnym. Zwał się sutradhara. To on wyjaśniał aktorom sens sztuki oraz sposób interpretacji aktorskiej w zależności od ładunku uczuciowego zawartego w tekście.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu o mediach i reklamie w Internecie. Bardzo gorąco zachęcam Cię do śledzenia na bieżąco moich postów, mam nadzieję, że dowiesz się z nich wiele interesujących dla Ciebie informacji. Zapraszam też do komentowania bloga!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.