Witaj na moim blogu.
Tematyka strony jest ścisle powiązana z mediami i reklamą. Zanjdziesz tutaj wpisy dotyczące tego jak wypromowac swój biznes dzięki rekamie Internetowej, czy też pokrótce opowiem o funkcjonowaniu telewizji, radia i gazet. Zapraszam do sledzenia mojego bloga na bierząco!

Witaj na moim blogu.
Tematyka strony jest ścisle powiązana z mediami i reklamą. Zanjdziesz tutaj wpisy dotyczące tego jak wypromowac swój biznes dzięki rekamie Internetowej, czy też pokrótce opowiem o funkcjonowaniu telewizji, radia i gazet. Zapraszam do sledzenia mojego bloga na bierząco!

Witaj na moim blogu.
Tematyka strony jest ścisle powiązana z mediami i reklamą. Zanjdziesz tutaj wpisy dotyczące tego jak wypromowac swój biznes dzięki rekamie Internetowej, czy też pokrótce opowiem o funkcjonowaniu telewizji, radia i gazet. Zapraszam do sledzenia mojego bloga na bierząco!

Witaj na moim blogu.
Tematyka strony jest ścisle powiązana z mediami i reklamą. Zanjdziesz tutaj wpisy dotyczące tego jak wypromowac swój biznes dzięki rekamie Internetowej, czy też pokrótce opowiem o funkcjonowaniu telewizji, radia i gazet. Zapraszam do sledzenia mojego bloga na bierząco!

Witaj na moim blogu.
Tematyka strony jest ścisle powiązana z mediami i reklamą. Zanjdziesz tutaj wpisy dotyczące tego jak wypromowac swój biznes dzięki rekamie Internetowej, czy też pokrótce opowiem o funkcjonowaniu telewizji, radia i gazet. Zapraszam do sledzenia mojego bloga na bierząco!

 

ROZWÓJ ŚRODKÓW PRZEKAZU

Rozwój środków przekazu nie pomniejszył bynajmniej znaczenia zgromadzeń publicznych. Każdy działacz polityczny dobrze wic. że przemówienie przed kamerą telewizyjni), chociaż dociera do milionów, nie zastąpi przemówienia na wiecu, skierowanego, w najlepszym razie, do kilku tysięcy. Tłum rządzi się własnymi prawami, nie jest tylko sumą jednostek. Łatwiej nim manipulo­wać. Sprawny reżyser uroczystości masowych, który zna psychologię tłumu, potrafi za pomocą elementów widowiskowych wywołać zbiorową aprobatę, podziw, stworzyć poczucie wspólnoty i w ten sposób wyzwolić potężną energię uśpioną w zbiorowisku ludzkim.  Nie zależy mu na wyrafinowanych walorach artystycznych – siła ich oddziaływania jest ograniczona. 

NA PRZESTRZENI LAT

Oczywiście, muszą się różnić tak, jak różni się teatr, jego kształt artystyczny, organiza­cja, struktura, rola w życiu społecznym. Warto jednak prześledzić losy sztuki reżyserskiej w różnych epokach, zwłaszcza, że jest to temat rzadko podejmowany przez historyków teatru. Idzie o to, aby wykazać, w jakim stopniu ludzie, którzy brali na siebie przygotowanie i opracowanie wido­wisk publicznych wpływali na rozwój sztuki teatru. Jeśli pojmować będziemy reżyserię w szerokim sensie, jak proponuję we wstępie, to nawet przy dzisiejszym, niedoskonałym stanie wiedzy o dziejach teatru znajdziemy dowody jej istnienia już we wczesnym antyku. Co więcej, właśnie Grecja epoki klasycznej daje materiał do twierdzenia, że reżyseria jest nieodzownym elementem wszelkich widowisk.

TEATR GRECKI

Teatr grecki był teatrem w wysokim stopniu skonwencjonalizowanym. Jego formy inscenizacyjne były ściśle określone i nie pozwalały na daleko idącą swobodą. Z jednej strony ogranicza to twórczą rolę reżysera, z drugiej jednak wymaga fachowości, znajomości obowiązujących reguł, innymi słowy, teatr skonwencjonalizowany w większym stopniu wymaga pomocy ludzi wyspecjalizowanych w przygotowywaniu widowisk. Dotyczy to zresz­tą nie tylko teatru, lecz również wszystkich skonwencjonalizowanych ceremonii publicznych. Kto oglądał w telewizji uroczystości pontyfikalne, ten zapewne dostrzegł niepozorną postać duchownego, który krok w krok towarzyszy papieżowi, dyskretnie infomiując go o następstwie określonych wielowiekowym rytuałem czynności.

CZUWANIE NAD CAŁOŚCIĄ WIDOWISKA

Wiadomo, że już Sofokles z powodu słabego głosu występował tylko w dwóch rolach. Dwa, że gdy wielcy tragicy odeszli, a dzieła ich nadal były wystawiane, ktoś inny musiał wziąć na siebie obowiązek przygotowania przedstawienia. Tak samo zapewne działo się przy przedstawieniach „na prowincji”, poza Atenami. Ajschylos jeździł wprawdzie do Syrakuz, gdzie grano niektóre spośród jego utworów, ale czy sam je przygotowywał i czy występował w nich gościnnie jako aktor – trudno powiedzieć. Po śmierci Ajschylosa. który nie doczekał wystawienia wszystkich swoich tetralogii, odnosił w nich sukcesy jego syn, Euforion. W późniejszym okresie archont wyznaczał aktora – protagonistę, który tworzył zespół i czuwał nad całością widowiska.

UCZY, INSTRUUJE

Co należało do obowiązków didaskalosa? Etymologicznie słowo to oznacza tego, który uczy, instruuje. Didaskalos prowadził próby chóru, ustawiał ruch, a także komponował muzykę. Później i na tym polu nastąpiła specjalizacja: chórem zajął się chorodidaskalos, didaskalos – reżyserią. Wynikało to z rozwoju dramatu, w którym akcja dramatyczna rozrosła się kosztem partii lirycznych, chóralnych. Rosła liczba aktorów – dwóch u Ajschylosa, u Sofoklesa już trzech; malał chór. Ilość chórzystów, których u Ajschylosa było jeszcze pięćdziesięciu, zostaje zredukowana u Sofoklcsa do dwunastu. W późniejszych komediach Arystofanesa pojawia się czasem uwaga – „chór”, którą Nicoll określa mianem „wskazówki reżyserskiej” informującej, że w danym momencie winien wystąpić chór. ale autor pozostawia mu swobodę działania. W konsekwencji rośnie więc swoboda chorodidaskalosa.

ŚWIADECTWA STAROŻYTNYCH

Didaskalosa angażował i opłacał choregos. czyli jeden z obywateli, który w ramach świadczeń na rzecz państwa miał obowiązek wystawić chór. utrzymywać go w czasie ćwiczeń i prób. a także zaopatrzyć w kostiumy i rekwizyty. Mogło się zdarzyć, że choregos sam zajmował się wyuczeniem chóru, zazwyczaj jednak korzystał z pomocy specjalistów. Starał się też pozyskać możliwie najlepszych. Świadectwa starożytnych przyznają Ajschylosowi nie tylko zasługę wprowadzenia dekoracji scenicznych i zmiany kostiumu noszonego przez aktorów, lecz również wybitne umiejętności reżyserskie. Wprowadzi! on jakoby szereg nowych figur tanecznych, gestów i póz dla chóru.