DZIEJE TEATRU BERLIŃSKIEGO

Takim człowiekiem był baron von Dalberg w Mannheimie. Schreyvogei w Wiedniu. Kustner w Berlinie. Taylor w Komedii Francuskiej, aż po Laubego i Dingclstedta. Wymienieni tu dyrektorzy, a z niemiecka „intendenci”, poza dwoma ostatnimi, nie są wprawdzie czynnymi reżyserami, prowadzącymi próby, ale to oni nadają ton i styl teatrowi poprzez dobór repertuaru, zespołu aktorskiego, współ­pracowników. dbałość o oprawę sceniczną, nadzór artystyczny, hołdowanie , określonej estetyce. Pozycja reżysera w zespole zależała od stosunku, jaki żywił do niego dyrektor teatru. Przykładem mogą służyć dzieje teatru berlińskiego. Za intendentury Bruhla (1815-1828), który reżyserów nie cenił, mimo że przez pewien czas pełnił u niego obowiązki reżysera najwybitniejszy aktor niemiecki swoich czasów Ludwig Devrient; również aktorzy odnosili się do reżyserów z pogardą, nazywając ich „Komediantenbedienten” – swymi służącymi.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu o mediach i reklamie w Internecie. Bardzo gorąco zachęcam Cię do śledzenia na bieżąco moich postów, mam nadzieję, że dowiesz się z nich wiele interesujących dla Ciebie informacji. Zapraszam też do komentowania bloga!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.