BRAK WEWNĘTRZNEJ DYSCYPLINY

Zdaniem Wiiczuka stanowiło ono zalążek szkoły reżyserskiej, a kontynuowało tradycję Akademii Aktorów Ekhofa.„Reżyserski parlamentaryzm” zapa­nował też na całe niemal stulecie w wiedeńskim Burgtheater, utworzonym w 1776, Aktorzy wybierali tam ze swego grona „radę reżyserską”; członko­wie jej na zmianę sprawowali nadzór nad pracą sceniczną. Ponieważ dyżur trwał tydzień, pełniący go nazywany był „Wóchner”.Był to zapewne półśrodek, lepszy wszakże niż całkowite bezhołowie.W tych zespołach, którymi zarządzali ludzie bez kwalifikacji, brak wewnętrznej dyscypliny prowadził do opłakanych skutków, a obyczaje panujące na scenie wolały o pomstę do nieba. Widzieli to i ubolewali nad tym również współcześni. 

 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu o mediach i reklamie w Internecie. Bardzo gorąco zachęcam Cię do śledzenia na bieżąco moich postów, mam nadzieję, że dowiesz się z nich wiele interesujących dla Ciebie informacji. Zapraszam też do komentowania bloga!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.